Babalar ve Oğullar – İvan Turgenyev

Ivan Sergeyevich Turgenyev tarafından 1862’de yazılmış, iki ana kahraman üzerinden devrin fikir çatışmalarını anlatan romandır. 19. yüzyıl Rusya’sının sosyo-kültürel yapısını en iyi anlatan ve aynı zamanda bir neslin öncekinden ne kadar derin çizgilerle ayrılabileceğini gözler önüne seren, konusu ve olayları işleyişiyle ile her zamana hitap eden bir eserdir. Öyle ki değişimin önüne geçmenin imkansızlığını da her satırda yaşayacaksınız.

Arkadiy ile Bazarov ikilisinin ana karakterler olduğu romanda : Arkadiy neşeli, hayat dolu, kişisel ve toplumsal değerlere önem veren bir gençtir. Onun yakın arkadaşı Bazarov ise, nihilist bir karakteri sergilemekte olup, yer yer acımasızlaşan gerçekçiliği ile karşımıza çıkmaktadır. Bazarov tüm hiçliği kabullenmesi, babaların oğullara olan yaklaşımı, oğullarını sıkmamak için sevgilerini bile gösterememeleri gibi konular aşama aşama okuyucunun karşısına çıkmaktadır.

Turgenyev, romanın finalinde Bazarov’un köylülerden biriyle arasında su konuşmasını ilgi çekici bulmuşumdur. Sadece köylünün cevabını aktaracağım. “Bey ne kadar sertse, bizim için o kadar iyi olur. Biz ne olsa anlamayız.” cevabıyla, dönemin şartlarındaki özgürlük kavramı ve işçi-patron ilişkisine temas etmiştir.

Açıkçası ben kitap benim için oldukça yavaş ilerledi ancak hikayenin çözümlenen bölümlerinde bu ruhsuzlugumu atarak heyecanım tekrar hasıl oldu.  Dostoyovski eseri değil belki ama o derece kıymetli benim için. Mutlaka kutuphanelerimizde olması gereken bir Turgenyev eseri diyebilirim.